Başlarken...

Anlamsız bir başlık oldu. Neye başlarken bilmiyorum çünkü. Üstelik devrik ve hatta bazen tamamıyla anlamsız cümleler kurmakta üzerine olmayan birinin neden yazı yazmak istediğini de hiç bilmiyorum. Sanırım içten gelen sesi bastırmaktan yorgun düştükten sonra dinlemeyi, dinledikten sonra da paylaşmayı öğreniyor insan içgüdüsel olarak. Ben de bu yüzden yazıyorum. Bunun dışında hiç bir amaçlı niyetim yok. Sadece yazmak, düşündüğüm onca gereksiz şeyi bir yerlere dökmek ihtiyacından kaynaklanan arzuyla yazmak. Ama öyle böyle değil, saatlerce günlerce aylarca yazmak istiyorum. Sanki daha önce hiç söylenmemiş sözleri yazıyor gibi, sanki daha önce hiç yazmamışım gibi...
İşte ben yazmaya aşık, hem de kurduğu en anlamsız cümlelerle yazmasına ve yazdıklarına aşık biriyim. Öğrenmek üzere dünyaya gelmiş, yetmemiş sorgulamış ve bunun doğal bir sonucu olarak da düşünmeye başlamış, toplumun hiç de hoşuna gitmeyen sözleri biraraya getirmiş, gayet normal görünüp aykırı düşünen, ama bir o kadar da sıradan ve aynı zamanda da sıradışı olmayı başarmış bir ruhun bedeniyim. Kendimi tanımlamam gerekse en basitinden "Aracı"sıyım derdim. Ama bu sizin bildiğiniz veya düşündüğünüz anlamda değil, istediği zaman dili , istediği zaman gözü kulağı olan, hatta istediği zaman vicdanı olanım. Yani aslında ben değil, konuşan da O yazan da... O yüzden bu anlamsız ve devrik cümlelere kulak vermek de gerekebilir. Çünkü kalemi eline ne zaman alacağı belli olmayanla beden arasındaki Aracı'larından biriyim ben. Tıpki sizin gibi, herkes gibi. Tek aykırılığım ise bunun farkına varmış olmamdır...