Ben mi??

Fotoğrafım
Kadim dillerden kalma bir alışkanlık… Ve tabii ki kadim uygarlıklardan. Kadim kelimesini hep çok sevmişimdir. Şimdi ona uygun seçtiğimiz bir hayatı deneyimlemekteyiz… Güneş bizden önce de vardı sonra da olacak. Tıpkı O’nun gibi!! Lütfen bu sitedeki yazıları paylaşmaktan çekinmeyin. Yeter ki sitenin linkini de eklemeyi unutmayın. Teşekkürler…

4 Şubat 2009

Yeni Hayat

Bugün neyi fark ettim biliyor musun? Bazen okunan kelimelerin duyulanlardan daha etkili olduğunu. Yani sana söylemek istediklerimi yazmak yerine kulağına fısıldasaydım bile, gözyaşlarına boğulamazdın diye düşünüyorum. Yazılan duyguların söylenenlerden çok daha yüklü olduğu gerçeği aslında ilginç çünkü konuşurken sadece kelimeleri değil ses tonunu, vücudunu, gözlerini , enerjini de kullanabilirsin. Ama yazdıkların da sadece kelimelerinin yükü ile harflerinin enerjileri vardır. Ama buna rağmen yazılan duygular insanları ağlatır, güldürür, heyecanlandırır, tahrik eder, hatta öldürebilir. Gerçekten yazarların vardır böyle bir gücü. Mesela hatırlıyor musun ben 19 yaşımdayken bana verdiğin kitabı, "Sana Gül Bahçesi Vadetmedim". Müthiş bir kitap, müthiş bir kalemdi ama benim 2 yılıma mal olmuştu. Uzun bir süre terapiye gitmiştim hayatı iki boyutlu yaşamaya başladığımdan, bana kendimi anlattığından. Kendini bile anlatabilir sana kelimeler kağıda düştüğünde, havada uzayın boşluğuna akmazlar belki ama insanın yüreğine işlerler. İşte yazılanların böyle etkileri vardır. O yüzden çok dikkat etmeli okurken, okuyacağın harfleri seçerken.

3 Şubat 2009

Başlarken...


Anlamsız bir başlık oldu. Neye başlarken bilmiyorum çünkü. Üstelik devrik ve hatta bazen tamamıyla anlamsız cümleler kurmakta üzerine olmayan birinin neden yazı yazmak istediğini de hiç bilmiyorum. Sanırım içten gelen sesi bastırmaktan yorgun düştükten sonra dinlemeyi, dinledikten sonra da paylaşmayı öğreniyor insan içgüdüsel olarak. Ben de bu yüzden yazıyorum. Bunun dışında hiç bir amaçlı niyetim yok. Sadece yazmak, düşündüğüm onca gereksiz şeyi bir yerlere dökmek ihtiyacından kaynaklanan arzuyla yazmak. Ama öyle böyle değil, saatlerce günlerce aylarca yazmak istiyorum. Sanki daha önce hiç söylenmemiş sözleri yazıyor gibi, sanki daha önce hiç yazmamışım gibi...
İşte ben yazmaya aşık, hem de kurduğu en anlamsız cümlelerle yazmasına ve yazdıklarına aşık biriyim. Öğrenmek üzere dünyaya gelmiş, yetmemiş sorgulamış ve bunun doğal bir sonucu olarak da düşünmeye başlamış, toplumun hiç de hoşuna gitmeyen sözleri biraraya getirmiş, gayet normal görünüp aykırı düşünen, ama bir o kadar da sıradan ve aynı zamanda da sıradışı olmayı başarmış bir ruhun bedeniyim. Kendimi tanımlamam gerekse en basitinden "Aracı"sıyım derdim. Ama bu sizin bildiğiniz veya düşündüğünüz anlamda değil, istediği zaman dili , istediği zaman gözü kulağı olan, hatta istediği zaman vicdanı olanım. Yani aslında ben değil, konuşan da O yazan da... O yüzden bu anlamsız ve devrik cümlelere kulak vermek de gerekebilir. Çünkü kalemi eline ne zaman alacağı belli olmayanla beden arasındaki Aracı'larından biriyim ben. Tıpki sizin gibi, herkes gibi. Tek aykırılığım ise bunun farkına varmış olmamdır...